In Amerika (2) 9 juli, 2009
Een paar dagen in virginia geweest bij David en Cindy Pitonyak. David is een van die bijzondere mensen die zowel over een zeer brede en diepgaande kennis beschikt (probleemgedrag) en dat kan combineren met een grote betrokkenheid en praktische inslag. Het is altijd een groot plezier met hem samen te werken en gelukkig gaan we ook dit jaar (december) weer een cursus in Nederland organiseren. David heeft meestal een overvolle agenda -hij is nu al geboekt tot eind 2010- en het is daarom erg fijn om 4 dagen samen te wandelen, films te kijken en vooral te praten. Cindy Pitonyak heb ik voor het eerst ontmoet in Georgia, op een door Connie Lyle – O’Brien georganiseerde inclusie bijeenkomst. Cindy werkt met de scholen in Blacksburg en is (in de woorden van John O’Brien) de enige persoon ter wereld die Inclusief Onderwijs werkelijk overal succesvol kan maken. ik was indertijd erg onder de indruk van de praktische en creatieve aanpak van allerlei probleemsituaties die haar tijdens haar presentatie werden voorgelegd.
Wat ik mij nooit gerealiseerd heb is dat de documentaire Educating Peter, 
kortgeleden op de Nederlandse televisie uitgezonden en ‘Emmy bekroond,’ feitelijk op haar conto geschreven kan worden. Het is een zeer bijzondere film over een jongen van 8 jaar (Peter) met down syndroom en een veelheid van ernstige gedragsproblemen die opgenomem wordt op een gewone basisschool. De film laat zien hoe het allengs steeds slechter gaat met Peter, totdat hij uiteindelijk een medeleerling (Andy) met de punt van zijn schoen in het gezicht schopt. De klas (leerlingen en leerkracht) gooien het daarna over een heel andere boeg: Peter wordt daadwerkelijk bij dingen betrokken en je ziet de leerlingen van de klas daadwerkelijk veranderen “wij leren rekenen en schrijven van de juf, maar we leren te denken door Peter.” De film is een nuchtere, neutrale weergave van een ongekende ontwikkeling in een gewone schoolklas. Altijd heb ik me afgevraagd, hoe het deze kinderen -nu bijna 20 jaar verder- vergaan is. Wat is de impact van Peter op hun leven? Hoe gaat het nu met Peter? Een beetje antwoord was te vinden in de (helaas wat minder sterke) documentaire “graduating peter,” maar Cindy kan nu verdere details geven. Peter heeft nog steeds geen makkelijk leven, het is geen makkelijk mens. Omdat hij bijna niet spreekt valt het hem moeilijk contact te leggen en trekt hij zich liever terug. Hij wijst dan ook een verzoek van Cindy om mij te ontmoeten af, zijn verhaal is al verteld vindt hij. Geen foto hier dus jammergenoeg. het gaat hem overigens zeker niet slecht. Hij werkt full time en zonder professionele ondersteuning in de ‘Gym’ als baliemedewerker en schoonmaker en woont in zijn eigen huis. Andy- de jongen met wie hij het op de basisschool aan de stok had- is na wat omzwervingen nu ook weer woonachtig in Blacksburg, Andy beschouwt Peter als een van zijn meest dierbare vrienden. Hij leidt het zgn “microboard” van Peter (een soort ministichtingkje dat PGB gelden helpt beheren) en heeft Peter in zijn huis opgevangen na het treurig overlijden van Peter’s broer. Ook een van de meisjes uit de documentaire is hierin actief en goed bevriend met hem.
Cindy vindt, dat het eigenlijk en zeker als je de hele achtergrond van Peter kent, niet zo slecht gaat.