Erwin Wieringa

Nu twitteren, een engels woord tot “woord van het jaar 2009” is verkozen (volg mij ook op twitter), durf ik het wel een keertje: twee minicolumns met een Engelse titel.

1. Locked In. Het is in alle kranten en op het TV nieuws geweest. De 46 jarige Rom Houben uit Belgie is 23 jaar gevangen in zijn eigen lichaam en communiceert weer met de wereld via facilitated communication. U hebt het vast gelezen en anders googelt u het verhaal maar. Volgens De Volkskrant zijn er in Nederland 32 vegetatieve patienten en de vraag is gewettigd of bij hen ook onderzoek moet worden gedaan. Ik denk dat die groep vele malen groter is. Locked In Syndroom heeft niet zozeer te maken met het “je niet kunnen uiten,” als wel met het “niet gehoord kunnen worden.” De nadruk wordt nu gelegd op de nieuwe techniek die het mogelijk maakt dat mensen weer een stem krijgen. Het is echter van veel groter belang dat eindelijk mensen het vermoeden bevestigd zagen dat Rom wat wilde zeggen. Ik heb in mijn werk vele malen mensen ontmoet waarvan door experts beweerd werd dat zij weinig of niets te melden hadden en ikzelf  dacht “gun ze tenminste het voordeel van de twijfel.” Zo vaak is mij gebleken dat er wel degelijk gedachten, gevoelens en verlangens in mensen zaten die niet gehoord of gekend zijn. Vervolgens kon alleen nog via ‘probleemgedrag’ contact met de wereld gelegd worden. Veel mensen met een handicap in Nederland voelen zich niet gehoord en dat geldt uiteraard voor mensen die beschuldigd zijn van een ernstige handicap en soms aan bed of stoel gekluisterd zijn, maar ook voor andere groepen waar menigeen op basis van een  diagnose (autisme, down, prader-willy, borderline) al denkt te weten wat de persoon wil zeggen (structuur, voedsel, Frans Bauer, aandacht). En omdat je anders toch niet in contact komt met de buitenwereld heeft deze groep zich vervolgens aangepast aan het voor hen geldende gespreksthema en draven ze met alle liefde op bij Paul de Leeuw of de EO om de professionele vooroordelen te bevestigen. Ik bedoel maar, niet alleen de Rom’s van deze wereld hebben gefaciliteerde communicatie nodig, de wereld zelf moet gefaciliteerd leren luisteren!
2. Slow Conference. Ook in de krant van vandaag: Le Restaurant in Amsterdam krijgt een Michelinster. Dat is een zgn huiskamerrestaurant en die ster is volstrekt uniek voor een restaurant in deze categorie. Het is leuk om te zien dat er een nieuwe kijk komt op kwaliteit en aandacht. Deze trend is ingezet met de term “slow food” en het wekt een hernieuwde belangstelling voor ambachtelijk werken en leven. Sinds enkele jaren probeer ik als tegenhanger op de vele congressen en manifestaties die vaak erg groots zijn opgezet en vluchtig qua belangstelling en verdieping een “slow food” tegenhanger te creeren met mijn huiskamerconferenties. Grondleggers van de moderne hulpverlening heb ik te gast gehad en de deelnemers kunnen – zonder agenda of tijdslimiet – uitgebreid van gedachten wisselen met elkaar. Zo zijn onder andere John McKnight (de opleider van Barack Obama), John O’Brien (de grondlegger van het kwaliteitsdenken), Jack Pearpoint (introduceerde Inclusion) te gast geweest voor een groep van ca 10 deelnemers. Nu komt op 10 december David Pitonyak. Hij heeft een simpele en tegelijkertijd revolutionaire kijk op gedragsvragen en problematiek. In de VS treedt hij op voor zeer grote zalen en is jaren van tevoren volgeboekt. In Amsterdam doet hij een huiskamerconferentie voor 10 personen. Geen agenda, geen haast. Voor de fijnproever.