Erwin Wieringa

Jeanet Meijs – bestuurslid van Beter Onderwijs Nederland – schrijft in een opiniestuk (NRC, 2-12-2009) dat Passend Onderwijs een rampzalig plan is. Voor de scholen en voor de zorgleerlingen. Ook het project Weer Samen naar School (1995) noemt zij volledig mislukt. Ze slaat de plank volledig mis en dat wil ik graag toelichten.

• Internationaal onderzoek laat zien dat Passend (of Inclusief) onderwijs, mits goed uitgevoerd, aantoonbaar leidt tot kwaliteitsverbetering van onderwijs op alle gebieden voor alle kinderen (sociale veiligheid en kennisverbetering)

• Onderwijs en opvoeding horen bij elkaar. We beogen met ons onderwijs een nieuwe generatie voor te bereiden op een maatschappelijk bestaan. Kennis en sociale vaardigheden dienen te worden bevorderd. Het is een feit dat (vrijwel) geen land ter wereld zoveel kinderen uitstoot uit het normale onderwijs als Nederland. Het onder de Wajong (uitkering) vallende gedeelte van de (speciale)schoolverlaters met een handicap is een immens maatschappelijk en financieel probleem.

• Inclusief onderwijs is aangemerkt als Mensenrecht door de Verenigde Naties en via het Salamanca verdrag door Nederland mede ondertekend. Toch loopt Nederland nog steeds vele jaren achter bij het uitvoeren van dit beleid. Volgens mevrouw Meijs wordt Passend Onderwijs erdoorheen gejast en verwijst naar het in haar ogen mislukte Weer Samen Naar School; dat zij haar voorbeeld haalt uit 1995 illustreert de Hollandse traagheid en ook de sabotagementaliteit van mw Meijs en haar medestanders.

• De vele mails van verontruste leerkrachten staan wel in schril contrast met de machteloze wanhoop en woede van vele duizenden ouders van kinderen met een handicap die zien dat hun kind een uitzichtloze toekomst heeft in het Nederlandse zorg- en onderwijsbestel.

• een op de tien kinderen in de klas zal later vader of moeder worden van een kind met een handicap. Waar gaan zij leren dat dit niet het Eind van de Wereld hoeft te betekenen?

• Hoe leren de werkgevers van morgen omgaan met toekomstige werknemers met een handicap? Door een folder en subsidie, of door dagelijkse omgang?

Ik besef dat het onderwerp vragen oproept en ‘nieuw’ is voor veel leerkrachten. Mevrouw Meijs maakt gebruik van ouderwetse bangmakerij, angst voor het vreemde, daar schiet niemand wat mee op en raakt “Beter Onderwijs” weer een stukje verder uit zicht.