Kim Peek 22 december, 2009
Vandaag is Kim Peek overleden. Ten onrechte is hij in Nederland niet erg bekend en daarom plaats ik hier nog eens het stukje dat ik twee jaar geleden over hem schreef.
Één terloopse opmerking kan iemands leven totaal veranderen.
Ik zag laatst op De Belg een prachtdocumentaire over “de echte Rain Man.”
kim peek & dustin hoffman
Rain Man heb je vast wel eens gezien: De film waarin Dustin Hoffman de verstandelijk gehandicapte, autistische broer speelt van Raymond (“Ray-Man/ Rain Man” gespeeld door Tom Cruise. Samen reizen ze dwars door de VS (hij wil niet vliegen; is bang voor een ongeluk. “Alleen Quantas heeft geen ongelukken gehad, maar Quantas vliegt de route niet”. Dit stukje is overigens geknipt uit de ‘ in-flight’ versie).
De film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Kim Peek. Kim wordt beschouwd Als een ‘Savant’ (vroeger ook wel idiot-savant genoemd), een mens met een fotografisch geheugen, maar weinig sociaal inzicht. Alles, maar dan ook alles wat Kim ziet of hoort wordt opgeslagen en kan hij reproduceren.
Kim heeft het grootste deel van zijn leven in een internaat gewoond. Volgens de mensen die het konden weten was Kim ernstig gehandicapt, zou nooit een maatschappelijke functie kunnen vervullen en zou hij altijd bescherming nodig hebben.
Als je Kim in die tijd zou meemaken, zou je het roerend eens zijn met dat oordeel.
Toen Kim’s moeder overleed, liep vader met zijn ziel onder z’n arm: Hij was gewoon eenzaam. Kim was dat ook en van het een kwam het ander. Vader ging veel tijd met Kim doorbrengen en zag als oudere in zichzelf prater bij Kim een bijzondere eigenschap naar voren komen.:
Alle vragen die vader voor zichzelf uit mompelde werden door Kim onmiddellijk beantwoord:
· wie was de 22e president van de VS
· noem de hoofdstad van Mongolië
· wat is het getal Pi
· wie was een leerling van Shakespeare
Vader besloot met Kim de boer op te gaan. Alles beter dan rustig thuis afwachten. En zo werd Kim geleidelijk aan een soort kermisattractie; van een praatje op de universiteit tot de opening van winkels.
Dustin Hoffman ging Kim opzoeken toen hij zich wilde inleven in zijn rol in de film. Hij zei: “ Kim, ik ben de ster, maar jij bent alle sterren, het firmament. Zorg ervoor dat je deze gave gaat gebruiken om mensen te ontmoeten en jezelf te leren kennen.”
Dustin Hoffman’s ster bleek groter dan alleen zijn acteertalent.
Kim nam serieus wat tegen hem gezegd was.
Zo oefende hij twee openingszinnen (hij was nou eenmaal niet zo sociaal handig, maar hunkerde oprecht naar menselijk contact zoals zo vaak het geval is bij mensen die we beschuldigen van autisme):
· “U lijkt me een mooi mens”
· “Mijn naam is Kim Peeke, wanneer bent u geboren, dan zal ik zeggen wat voor weer het op die dag was.”
Door Dustin Hoffman, de film en zijn vader leerde Kim zijn eerder verborgen gave te ontwikkelen en bovenal zichzelf te ontwikkelen.
Het is niet waar, dat mensen nooit veranderen. En één goed geplaatste opmerking kan dat veroorzaken.