Erwin Wieringa

Conclusies en ideeen:

Dit Summer Institute sluit weer vandaag en de vraag is: “Wat heeft het opgeleverd, was het zinnig?” De groep was groter dan voorheen -stijf uitverkocht so to speak – en er is ongewoon hard gewerkt en wederom heb ik maar weer een klein deel mogen opsnuiven. Toch voelt het beter dan ooit. In en gesprek met Mike Green (filmpje volgt) zei ik: “Het lijkt erop dat “Inclusie” het stadium voorbij is dat het zich aan de buitenwereld moet verkopen. Het is nu zo sterk en verankerd, dat er niet bang wordt weggekeken bij moeilijke en lastige vragen. Het ‘staat’ en nieuwsgierigheid en creativiteit zijn de belangrijkste instrumenten geworden naast een solide en mooie mensvisie.” Mike noemde het 30 jaar gerijpte whisky. het had tijd nodig. Nu lust ik geen whisky, maar begrijp wel wat hij bedoelt. Je neemt hier een hoop mee, door er alleen maar te zijn. Inhoudelijk vond ik het trouwens ook een stuk gegroeid; goede mix van allerlei onderwerpen, zeer goed doortimmerde verhalen van de O’Briens  en ook McKnight sprankelde en stimuleerde als vanouds. De samenhang tussen planning (ptp) inclusie, de nieuwe rol voor organisaties en de manier waarop ‘communities’ ontstaan en zich laten betrekken was heel helder zichtbaar en werd ook in de praktijk gebracht. Geen eng sektarisch gedoe, geen politieke actie – het is de schuld van het geld, de politiek, de anderen – maar lekker pragmatisch en realistisch aan de slag. Ook de combinatie van wetenschap, werkers, ouders en vooral mensen met een handicap zelf draagt bij aan de ‘spirit of the event.’ Hier een indruk van de manier waarop John O’Brien de groep ‘instrueert’ met het oog op de terugkeer in het echte leven.

Street’rovin’ De’Amon Harges uit Indianapolis De\’Amon heeft de baan die ik graag zou hebben: hij loopt over straat en praat met mensen en introduceert hun capaciteiten. Heb hem dat “a l’improviste” hier in Toronto zien doen en het is werkelijk inclusie in de praktijk. Wat een effect heeft dat! Het is trouwens ook goed te zien dat er een groep met nieuw talent aan het vormen is. De oude garde idealisten, denkers en wegbereiders heeft -eindelijk- opvolging gekregen. Gevoelsmatig zeg ik, dat de “Obama omwenteling” ook hierin terug te zien is. Er is weer ruimte voor ideeen en vooruitstrevendheid. Godzijdank.

Gerima over het TSI. Er wordt zo tussendoor heel wat afgemusiceerd in de wandelgangen. saxofoon, drums, gitaar en sinds vorig jaar is Gerima een graag geziene en enthousiaste muzikant. De labels die anderen hem opgeplakt hebben zijn bij het TSI als vanzelfsprekend verdampt. Het is een mooi voorbeeld van diversiteit en bijdragen. Je voelt niet zo veel verschil in status en afkomst en iedereen is easy going en makkelijk aanspreekbaar.

Peter Leidy kijkt terug op het Sumer instituut en breekt en passant een laat zien dat “festival voor inclusie” waarschijnlijk een betere omschrijving biedt.

Alan Sloan spreekt over mindfulness. Bekijk ook zijn website

Tom Kohler spreekt over Waddy Welcome and the beloved community

John McKnight over \”community\”

Conny Lyle O’Brien spreekt over visie en keuzes

Sascha Stoffelen en  Marlijn Oosterhoff kijken terug en vooruit.