TSI 2010 deel 4 13 juli, 2010
Het is leuk en erg fijn dat er dit jaar ook weer wat Nederlandse deelnemers zijn. Het is toch wel lekker om in het zonnetje even gezellig ouderwets te klagen en te vergelijken. Zo’n summerinstitute gaat je ook niet in de koude kleren zitten; een kleine week in deze omgeving met zoveel diversiteit, creativiteit en opmerkelijke mensen zorgt ervoor dat je handen jeuken om er ook in Nederland weer eens lekker de beuk in te gooien. Dit jaar zijn Sascha Stoffelen en Marlijn Oosterhoff van stichting Pluryn hier. Ik werk al enige jaren met veel plezier met ze samen en durf met droge ogen hier te beweren dat ze slim en moedig steeds de frontlinie opzoeken van wat mogelijk is vanuit een zorgorganisatie om inclusie te bewerkstelligen. Hier hun indrukken: Sascha en Marlyn van Pluryn
Het verhaal van Connie over macht: van bovenaf opgelegd (soms niks mis mee), gedeeld met anderen en van binnen uit, houdt me nog steeds bezig. Ze stuurde me gisteravond haar “plaatjes” en die ga ik proberen met wat commentaar later hier in te voegen.
John McKnight abbundant community en Tom Kohler (citizen advocats Savannah) savannah citizen advocacy leiden een gesprek over de rol van netwerken en het internet -mede aan de hand van het boek van Robert Putnam \’bowling alone\’ John beschrijft dat onderzoek mbt empathie laat zien dat het niveau van empathie onder studenten de afgelopen 20 jaar met 40% is afgenomen. Een van de verklarende factoren zou zijn de televisie die binnen de nieuwsverstrekking zo veel sterkere en indringender beelden levert dat de krant, dat de ontvanger zichzelf enigszins resistent maakt voor het toelaten van te sterke emoties. Nu, met de opkomst van de sociale media -facebook, twitter etc- vraagt hij welke ervaringen mensen daarmee hebben en of het kan leiden tot fysieke aanwezigheid in elkaars leven. Hier een stukje John McKnight en hier Tom Kohler. En het boek dat Tom noemt vind je hier.
Voor hun werk voor de inclusiebeweging in Canada krijgen Jack Pearpoint en Lynda Kahn een blijk van erkenning en waardering uitgereikt door PLAN Toronto. PLAN is een organisatie -in Nederland vertegenwoordigd door Osani.nl – die families helpt een netwerk op te zetten voor hun familielid met een handicap.
Jack en Lynda hebben tijdens het TSI een driedaagse workshop over planning, PATH en MAPS. Persoonlijke toekomstplanning kortgezegd. Zie ook mijn werk bij De Toekomst. Dat is trouwens wel een rode draad in het hele gebeuren hier: het vitale belang van de verhalen van mensen, het luisteren ernaar en het organiseren van betrokkenheid en actie. En daar is Toekomstplanning bij uitstek het hulpmiddel.